Ogoño "Kantauriko harribitxia"

Ogoñoko lurmuturra, eskaladarako Euskal Herrian eta Kantauri itsasaldean daukagun harribitxi bat dela esan dezakegu, itsasoaren gainean eskalatzeak xarma berezi bat ematen dion eskalada eremu bat da. Kantauri osoan ez dira egongo Ogoñok eskeintzen dituen ezaugarriak batzen dituen horma asko.
                        
Podriamos decir que el cabo de Ogoño es una pequeña joya que tenemos en Euskal Herria y en todo el Cantabrico, escalar encima del mar le otorga un caracter especial a esta zona de escalada. 
        
                                               Puedes ver esta publicación en..
                     
                                   http://www.zeroazpitik.com/2016/10/24/ogono-kantauriko-harribitxia/
             
                         

LUMAjkt 2016-2017

 
                 2016-2017 denboraldiko LUMA jkt berriak jada salgai gure webgunean.
                 Ya estan disponibles nuestros nuevos LUMAjkt para la temporada 2016.2017.
                
                                 INFORMAZIO GEHIAGO / MAS INFORMACIÓN

                           http://www.zeroazpitik.com/2016/10/09/luma-jkt-2016-2017/

negua iristear dago

YOSEMITE

Aurtengo udan Yosemite aldera baldin bazoaz gure webgunean publikatu dugun artikulua lagungarri izango zaizuelakoan jarraitu link-a  http://www.zeroazpitik.com/2016/07/13/yosemite/
                             

PILIER SUD. MIDI D`OSSAU-n

Midi D´Ossauko Pilier Sud bidea pirineotako superklasika bat dela esan dezakegu eta bere arrazoiak ondo irabaziak  ditu. Pilier Sud bidea Midi D´Ossau mendi enblematikoaren gailurrera eskalatzen iristeko modu elegantea da,  bertikala da eta luze zailak eskalatu beharko ditugu gailurra zapaltzeko. Honez gain, bidea  hiltzeekin oso ekipatuta aurkitzen denez eta  zailtasun obligatua 6a ingurukoa denez azkar egiten den bidea da. Aipamen gisa, erreza izango da Midiko beste bide askotan bezala hiltzeren bat edo beste apurtuta edo faltan egotea eta horrekin batera zailtasun obligatua haundiagoa izatea, batez ere 6c+/7a-ko luzean.

 

Bidearen lehen igoera P.Bellefon, R.Despiau, J.Ravier eta B. Grenier-ek 2 egunetan burutu zuten 1959.eko uztailean.

Pombie aterpetik Fourche delako kollaturantz doan pedreran gora igo eta ondoren  Pilier Sud horma azpira doan kanalean sartu. Lehen 2 luzeak aurkitzeko errezak ez dira baina aukera ezberdinak eskeintzen dizkigu hormak diedro handiaren azpikaldean dagoen repisara heltzeko, 6a ko bi luze eskalatuko ditugu. 6c+/7a-ko diedro mitikoa hiltzez josita dago, largo zaila da librean kateatzeko, fisura fin batetan estutu ederrak eskeiniko dizkigu, gradu obligatua 6b/A1 ingurukoa izango da ekipamenduaren arabera noski.  Hurrengo luzeak ere hiltzeekin josita daude, beraz bidea jarraitzeko zailtazunik ez dago. Pasarte ederrak eskalatuko ditugu, aereoak eta zailak. Luze hauek eskalatu ondoren gailurrerantz erraz iritsiko gara. Bide elegantea benetan, oso gomendagarria.

CADE bidea MONTREBEIN

MONTREBEI hitz haunditan idaztea merezi  duen abentura jolas eremu ikusgarri eta ezaguna da abentura bideak gustatzen zaizkion eskalatzailearentzat. Nogera Pallaresa ibaiak banatzen dituen  bi hormatzarrek osatzen dute MONTREBEI, alde baten 600m-ko garaiera hartzen duen Pared de Aragon eta Pared de Catalunya beste aldean, azken honek gehienez  500m inguruko altuera hartzen duelarik.

 

Egunsentia...

Pared de Aragon-eko CADE bideak MONTREBEI-ko hormen alde goxoa erakusten digu, hala eta guztiz ere daukan luzeerak (ia 600m) gerturaketa eta itzulerak handitasuna ematen dion egun osoko jarduera bat da.  Bidea hiltzez eta paraboltez  nahiko ekipatuta aurkitzen da eta tarteka billeraren bat edo beste indartu behar izango dugu. Giro ederreko bidea da, “patio” ederra hartzen duen horietakoa. Errepikatzeko friend joku oso batekin nahikoa izango dugu eta badaezpada linternaren bat ere eraman. Bidearen hasiera aurkitzeko lurretik 60 metrora dagoen zapai gorri handia hartu erreferentzia bezela, gezi zuri batek adierazten du bidearen hasiera eta 6 metrora kordinotxo bat ikusiko dugu. Hasierako 3 luzeak haitz eskaxa daukate baina hauek pasa eta gero hasten da CADE bidearen gozamena.

Paret de Catalunya CADE bidetik ikusita

Kotxez gerturaketa
Tolva herrixka pasa eta bezain pronto Montsec de Estall-era doan pista hartu, errekatxo bat igaro eta igotzen hasten da bidea, jarraitu lautada batera iritsi arte, ez hartu ezkerretara eta goruntz doan bidea, segi beheruntz Estall herri abandonatua pasa eta Montfalco aldera jarraitu, hormak bistan ageri direnean eskuinetara dagoen bihurgune baten inguruan aparkatu.
Hormara gerturaketa.
 Aparkalekutik ezkeraldera eta goruntz doan pista hartu gainaldeko zelaietara, zelaiak zeharkatu, (inguru hontatik Paret de Aragon bere handitasun osoan ikusi dezakegu). Lepotik behera, urtegi aldera jeisten den kanala hartu (Barranc del Seguer), urtegi ingurura iritsitakoan horma aldera segi, basoan barrena bide egokia aurkituz. 2 ordu.
Jeitsiera.
CADE bidea amaitutakoan gailurreraino igo beharko gara, ordubete aldapaz gora eta ondoren mendiaren gainaldetik jarraituz kollatu handi bat pasa eta bigarren kollatuan ezkeraldera hartu eta ahal den bezala kotxerako bidea aurkitu. 2-3 ordu.
Ingurua eta jeitsierak kontrolatzeko aldez aurretik Santiago Domingo bidea eskalatzea da aukera bat. CADE bidea eskalatzen 7-8 ordu beharko ditugu , honi gerturaketa eta itzulera gehitzen badizkiogu orduak pillatzen dira.

textua:        Zeroazpitik
Argazkiak: Aitor Zabarte

ALPEETAKO TRILOGIA 3. GRANDES JORASSES. COLTON-McINTYRE

   Hirugarrena eta azkena. Honekin amaitzen dugu "Alpeetako trilogia" bezala izendatu dugun publikazio tanda hau. Zeroazpitik-en kolaboratzaile eta laguna den Ibon Santos mendi gidariarekin elkarlanean landutako lana.
Grandes Jorasses-en ipar horma benetan handia da, 1300m-ko desnibela daukan hormatzar hontan aurkitzen da Walker espoloi famatua, eskalatzaile askoren helburu dena, baina oraingoan alde batera utziko dugu Walker espoloia eta Colton-McIntyre bidearen inguruan hitzegingo dugu.
Colton-McIntyre 1200m ED bidea Nick Colton eta Alex McIntyre-k zabaldu zuten 1976.urtean, bere garaian erreferentziazko bide bat bihurtu zelarik. Gaur egungo material eta informazioari esker Mont Blanc eremuko klasika moderno baten bihurtu da eta urtetik urtera gero eta gehiago dira bidea errepikatzen duten eskalatzaileak.

Nick Colton

Alex McIntyre

 Bidea Leschaux aterpetik hartuko dugu, glaziarrean barneratu eta horman altuera hartzen duen izotz eta elur maldan gora egin.Garaiaren arabera errimaia gaizto samar aurkitu dezakegu, 6-7 metrotako erresalte bat gainditu behar da, ondoren  300m inguru  60º tara. Lehen erresalteak hasten diren gunean erdialdeko goulotte-ak eskalatu. 3 luze gehienez 85ºtara, ondoren berriz 60ºtara eta ezkerretarako joerarekin hurrengo erresalteetara iritsiko gara, bideko zati zailena dena.

Gerturaketa Mer de Glacen. Atzekaldean Grandes Jorasses.

Bidearen hasierako maldak

Luzea 90ºtara

 

goikaldeko mixtoetruntz...

 Bideko pasarte zailenak hasiera baten VI graduan graduaturik zeuden, baina kondizioen arabera V graduko zailtasunak aurkitu ditzazkegu. Pasarte hontan 90ºtara luze luze bat eskalatuko dugu, ondoren berriz erreztu egiten  da  60º  200 metrotan bidearen pasarte mixtoetara iritsi arte, goikalde hontan pasarte mixto ederrez gozatuko dugu (M5,V+70º) Walker espoloiarekin elkartu arte. Kontutan izan, mixtoak hasten diren lekutik 200 m ingurura, "couloir"a utzi eta Walker aldera hartu behar dugula.  Beste bizpahiru luzek (V 70º) gailurrera eramango gaituzte.Walker espoloiarekin elkartzen den eremuan bibak lekuak aurkituko ditugu.

                                                    

Omar Juan Samper, Israel Samper eta Ibon Santos gailurrean

Topo Colton-McIntyre

Colton-McIntyre bidea eskalatzeko garairik hoberena irailetik azaro bitartekoa da, eta ordutegi aldetik egunean egiten den bidea da, baina kontuz, daukan luzeeragatik eskalatzaile batzuri gauak harrapatzen die Walker espoloiarekin topatzen den  inguru hortan. Norberak neurtu behar. Bidean ez dugu ekipamendu askorik aurkituko.
 Jeitsiera luzea eta astun samarra egiten da, aukera ezberdinak eskeintzen ditu. Guk, hegoalderuntz hasi genuen jeitsiera, (ezkerraldera) Whymper "serac" arriskutsua korrika pasa eta mendebalderantz dagoen espoloi antzeko batera hartzen da, hemen 2 rapel egin eta glaziarreko grietak pasa eta azken espoloi baten destrepe eta beste 2 rapelek Boccalettera eramango gaituzte.

Bidea errepikatzeko eraman 8-10 tornillo, friend ertainak eta mikrofiriendsak. 3 hiltze plano edo "universal" ondo etorriko zaizkigu billera bat edo beste indartzeko.

                              Eskerrik asko Ibon, muchas gracias Omar Juan e Israel.

argazkiak:  Ibon Santos